Callistemon citrinus Albus - Lampenpoetser

De Callistemon citrinus 'Albus' is een prachtige variëteit van de flesborstelplant, met een spreidende en lage groeiwijze en een schitterende zomerbloei in roomwitte borstels. Het wintergroene blad is middengroen, bijzonder taai en verspreidt bij wrijving een aroma dat opvallend veel lijkt op dat van de citroeneucalyptus, zijn neef uit de mirtefamilie. Bij deze variëteit zijn de jonge scheuten zachtjes getint met rood. Zijn bescheiden formaat voor het geslacht, zijn mooie vorm, zijn aantrekkelijke blad het hele jaar door en zijn lange bloei maken hem tot een uitstekende terrasplant, in elke regio. Hij schittert in het midden van een exotische border in een gematigd klimaat.

De Callistemon citrinus is een wintergroene struik uit de mirtefamilie, een neef van de mirten en de Leptospermum, en komt net als zij oorspronkelijk uit Australië. De meeste Callistemons zijn oeverplanten die houden van frisse, goed doorlatende grond, zonder teveel kalk, of zelfs tijdelijk droog, maar ook van royale, incidentele watergiften die hun bloei ondersteunen. Zijn soortnaam, citrinus, verwijst naar de bijzondere geur van zijn blad.

De cultivar 'Albus', waarvan hij afkomstig is, wordt soms verkocht onder de naam 'White Anzac'. Hij heeft een compacter en meer spreidende groeiwijze, zelden meer dan 1 meter hoog en 2 meter breed. Het is een struik voor een gematigd klimaat, met breekbaar hout, die een ronde, licht uitwaaierende struik vormt, bestaande uit flexibele twijgen. Zijn groei is vrij snel. Zijn blad, lijnvormig en smal, is verdeeld in blaadjes van 5 cm lang en 1 cm breed. Ze zijn getint met zalmrood bij het uitlopen, worden lichtgroen en vervolgens heldergroen. De jonge bladeren die aan het eind van de zomer worden geproduceerd, behouden hun roodoranje tint de hele winter. Zijn bloeiwijzen verschijnen aan het uiteinde van de twijgen, net boven de jonge bladeren. Ze bestaan uit zeer lange witte meeldraden, die in de loop der dagen een crèmekleurige tint aannemen en zijn verzameld in cilindrische aren. Deze bloeiwijzen zijn ongeveer 5 cm breed en 10 tot 15 cm lang, en hangen licht over. De eindknop ontwikkelt meerdere keren nieuwe bladeren en vervolgens nieuwe borstels, terwijl de oude bloeiwijze zeer harde, komvormige vruchtjes produceert, die in de bast ingebed zitten. De bloei kan zich vernieuwen van juni tot augustus/september in frisse grond en in een warm klimaat, vooral aan het eind van de zomer. Het is ook een honing- en nectarproducerende plant die veel bestuivende insecten naar de tuin trekt.

Winterhard tot ongeveer -7°C/-8°C, kan de Callistemon 'Albus' redelijk goed tegen zomerdroogte als hij eenmaal goed is aangeslagen, maar stelt watergiften op prijs in een droog klimaat. In een kas of serre vormt hij samen met een sinaasappelboom, een Tibouchina of een mimosa een buitengewoon decoratief kwartet, dat landschappen met exotische charme en geuren oproept. Op een beschutte, zonnige standplaats of in een gemiddeld tot warm klimaat kan hij solitair worden gebruikt - hij verdient het - in het midden van een border, of in een informele haag, gecombineerd met Grevillea, Phormium, Caesalpinia gillesii, Leptospermum, Melaleuca. Hij kan ook worden geplant in een wintergroene haag, vergezeld van een struikvormige ceanothus ('Italian Skies', 'Concha', 'Puget Blue', 'Skylark'...), een voorjaarsbloeiende brem, oleanders (Nerium oleander 'Soleil Levant' of 'Provence'). Zijn goede tolerantie voor zout maakt een kustlocatie mogelijk, blootgesteld aan wind en zeewind.