Eremophila Beryls Blue

De Eremophila 'Beryl's Blue' is een kleine, groenblijvende Australische struik die opvallend licht van kleur is, goed tegen droogte kan, maar niet winterhard is. Hij vormt een brede, zeer dichte bol die bijna wit lijkt door het blad dat bedekt is met een heel licht dons. Aan het eind van de winter en in het voorjaar komen er mooie, bleek lavendelblauwe bloemetjes tevoorschijn, verscholen in het loof. Zeer ongebruikelijk, hij valt van ver op. Zijn beperkte winterhardheid, en de gevoeligheid van het blad voor vochtige klimaten, maken de teelt in de vollegrond onzeker buiten de beschutte, zonnige kustgebieden. De teelt in een grote pot is mogelijk, zodat je de plant in de winter kunt beschermen, maar hem ook te veel regen in het groeiseizoen kunt besparen.

De Eremophila Beryl's Blue is een struik uit de familie van de Scrophulariaceae of Myoporaceae, afhankelijk van de classificatie. Het is een cultivar die ontstaan is uit een zaaisel in de staat Victoria, Australië. Het is waarschijnlijk een hybride tussen de Eremophila nivea en de E. caerulea. Eremophila's zijn struiken afkomstig uit Australische regio's met een mild klimaat in de winter, maar warm en droog in de zomer. De cultivar Beryl's Blue is een plant die perfect is aangepast aan een gebrek aan water en geen vorst onder de -4 of -5 °C verdraagt. Hij vormt vrij snel een brede struik van ongeveer 1,30 m hoog en 1,50 m breed in de vollegrond. In een pot blijft de plant bescheidener van formaat. Hij is volledig bedekt met een viltige laag in lichtgrijs tot wit, bestaande uit verweven haren, waardoor hij waterverlies zeer efficiënt kan beperken. Deze eigenschap bevordert echter de ophoping van vocht en de groei van schimmels onder vochtige omstandigheden. Het blad blijft in de winter aan de plant. De stengels zijn rechtopstaand, broos en bezet met smalle, lijnvormige bladeren die korter zijn dan die van de Eremophila nivea. Ze staan dicht opeen en verspreid aan de twijgen. De hoofdbloei vindt plaats in maart-april, en soms nog eens bescheiden aan het eind van de zomer. In de bladoksel, een beetje verscholen, verschijnen kleine, buisbloemige bloempjes van 2 cm lang die openen in lobben. Ze zijn aan de buitenkant bleek lavendelkleurig. Na bestuiving ontstaan er kleine, droge, houtige, ovale vruchten die moeilijk te zien zijn in het loof. De zaden van de Eremophila zijn erg moeilijk te laten kiemen, omdat het doorbreken van de kiemrust zeer specifieke omstandigheden vereist.

De Eremophila Beryl's Blue zal het goed doen in tuinen op beschutte, zonnige standplaatsen. Hij is geschikt voor in de border, rotstuin, op een talud, maar ook als lage haag om bijvoorbeeld een pad te omzomen. Creëer een zilvergrijs, groenblijvend border met een gespreide bloei door de bladkleuren en geuren te combineren van lavendel (blauw, wit, roze), rozemarijn (kruipend of opgaand), Atriplex, Teucrium fruticans Azureum, Leucophyllum frutescens, cistusroos, kattenkruid, heiligenbloem en struikvormige alsem. De combinatie met Polygala myrtifolia en kruipende, groenblijvende ceanothus is ook zeer geslaagd.