Escallonia Pinky Carpet - Escalloniastruik

De Escallonia Pinky Carpet is een groenblijvende heester die zich ontwikkelt tot een goede bodembedekker en die goed bestand is tegen kustklimaten. Zijn onregelmatige groeiwijze, die niet hoger wordt dan 40 à 50 cm, bedekt een breedte die minstens twee keer zo groot is. Aan het einde van het voorjaar produceert hij een lichtroze bloei, sierlijk hoewel niet heel spectaculair vanwege de kleine bloemen. Echter, ze vernieuwen zich regelmatig tot in augustus en combineren uitstekend met het glanzend groene blad. Zijn beperkte winterhardheid beperkt de aanplant tot de zuidelijke regio's en het grote westen, op een warme en beschutte plek uit de koude winterwinden.

Vroeger ingedeeld bij de Saxifragaceae-familie, naast de Heucheras, is Escallonia tegenwoordig het belangrijkste geslacht van de Escalloniaceae, die slechts zeven of acht andere geslachten telt. Er zijn ongeveer zestig wilde soorten Escallonia, allemaal afkomstig uit Zuid-Amerika (met name Chili en het Andesgebergte). Omdat ze groeien in een mild klimaat, kunnen de meeste geen vorst verdragen, maar enkele winterhardere soorten kunnen het zelfs in ons klimaat (zoals dat van Parijs) uithouden. Het zijn vaker heesters, soms bomen, meestal met wintergroen blad, hoewel er ook enkele bladverliezende zijn. De plant werd in de 18e eeuw ontdekt in de Andes door een Spaanse reiziger genaamd Escallon, en naar hem vernoemd door zijn landgenoot, de botanicus Don José Celestino Mutis.
De Escallonia x ‘ILVOCAR’ Pinky Carpet is een hybride van onbekende exacte afkomst die zich onderscheidt door een bovengemiddelde winterhardheid; een goed gewortelde plant onder goede omstandigheden kan vorst tot -10°C verdragen. Met een vrij snelle groei vormt hij een uitgespreid kussen van 40 à 50 cm hoogte en 1 m of meer in breedte. Zijn groei is wat ongeregeld, hij stuurt takken alle kanten op die tijdens het groeien naar de grond buigen, wat hem een wat slungelig uiterlijk geeft. Hij past zich daardoor gemakkelijk in een natuurlijke tuin, temeer omdat zijn bloemen kleiner zijn dan die van veel gekweekte variëteiten. Zijn wintergroene blad, soms half wintergroen in koude klimaten aan de grens van zijn winterhardheid, is van een mooi glanzend groen. De kleine, verspreid staande blaadjes, ongeveer 3 cm lang, zijn elliptisch tot lancetvormig en hun textuur is leerachtig, waardoor ze zich goed kunnen aanpassen aan hitte en ook aan zeewind. Ze vormen een mooi contrast met het bruinrode van de twijgen. Rond eind mei, afhankelijk van de regio, openen buisbloemen zich in kleine trompetjes van 1 à 1,5 cm lang. Van een mooi lichtroze, zijn ze gegroepeerd aan de uiteinden van de twijgen. Ze vernieuwen zich meestal tot begin augustus en verrijken het donkerdere blad met hun aanwezigheid.

De Escallonia Pinky Carpet vindt zijn plek op taluds of in de voorgrond van borders in kusttuinen, waar hij nuttig zal zijn voor bijen en andere bestuivers. Zijn beperkte omvang maakt het ook mogelijk om hem in pot te kweken in koude streken om hem vorstvrij te overwinteren, hoewel andere, meer sierlijke planten de voorkeur kunnen hebben, zoals de Cassia floribunda met zijn stralende gele bloei. In neutrale grond (niet kalkhoudend) kunt u hem combineren met de Helianthemum 'The Bride', waarvan het zilvergrijze blad en de eenvoudige witte bloemen met een geel hart goed bij hem passen. Om een verticale toets toe te voegen, kunt u kiezen voor de Liatris spicata, een vaste plant met lange, pluizige, paarsachtige aren die ook in de zomer bloeien.