Brassaiopsis mitis - Faux-aralia découpé

De Brassaiopsis mitis 'Arctic Jungle', ook wel Gelobde schijnaralia genoemd, is een tropische struik die geliefd is om zijn enorme handvormige bladeren, die doen denken aan die van een reusachtige vijgenboom of een grafische aralia. Hij vormt een opgaande, zelfs licht slanke silhouet, getooid met diep ingesneden bladeren die hem een unieke, sculpturale uitstraling geven. Ideaal voor tuinen met een exotische sfeer of voor schaduwrijke tot halfbeschaduwde plekken. Hij kan zowel in de vollegrond worden gekweekt in milde streken als in een grote pot die elders in de winter bescherming nodig heeft. Deze originele plant, met een bijna prehistorische uitstraling, vraagt om een humusrijke, vochtige maar goed doorlatende bodem, beschut tegen droge wind en langdurige vorst.

De Brassaiopsis mitis, een soort uit de klimopfamilie (Araliaceae), werd in 1879 beschreven en heeft verschillende synoniemen zoals Euaraliopsis mitis en Pseudobrassaiopsis mitis. Oorspronkelijk afkomstig uit de vochtige, schaduwrijke bossen van de Himalaya-uitlopers: Nepal, Sikkim, Bhutan en Noord-India, meestal op hoogtes tussen 1.830 en 2.350 meter, groeit deze soort in een koel en mistig milieu. De tuinvorm die in Europa verkrijgbaar is, vaak Arctic Jungle genoemd, komt overeen met de selectie 'CHB&CM08SIK87' die in 2008 in Sikkim werd verzameld door Christian Monnet en Charles Boulanger. Deze vorm is volgens ervaringen uit de Franse Jardin Jungle bestand tegen temperaturen tot -18°C. Deze vorm onderscheidt zich door grijsachtige jeugdbladeren die later breed en diep ingesneden worden. Hij heeft een opgaande groeiwijze met één of meerdere lichtgrijze stammen, bedekt met korte stekels, die een dichte kroon van handvormige bladeren dragen. De groei is langzaam tot matig en het duurt meerdere jaren voordat hij zijn volwassen maat bereikt. In de vollegrond kan hij tussen de 4 en 7 meter hoog worden (meestal 3 tot 5 meter) met een breedte van 2,5 tot 4 meter. Het blad is wintergroen (half wintergroen in een koud klimaat) en bestaat uit handvormig gelobde bladeren met 7–11 diepe lobben, die een diameter van 50 tot 80 cm kunnen bereiken. Ze zijn donkergroen aan de bovenkant en lichter aan de onderkant, en behaard aan de onderzijde. De bladsteel kan tot 60 cm lang worden. De bloei is onopvallend en verschijnt in de late zomer rond augustus-september, in de vorm van pluimen met kleine crèmekleurige of groenachtige bloemetjes, gevolgd door bolvormige blauwzwarte vruchten van 5 tot 6 mm in diameter. De stengels worden met de jaren houtig en behouden hun stekelige textuur, waardoor ze een duidelijke verticale structuur vormen. Het wortelstelsel bestaat uit een relatief beperkte penwortel, gecombineerd met een oppervlakkig netwerk van wortels, en vormt geen wortelopslag. De cultivar CHB&CM08SIK87, geïntroduceerd in Frankrijk, is volgens de ervaring van de Jardin Jungle in Normandië bestand tegen kou tot -18°C, hoewel het meeste varenblad al afvalt bij -2°C en de stengels bevriezen bij ongeveer -8 tot -12°C.

In een schaduw- of halfschaduwtuin steekt de Brassaiopsis mitis ‘Arctic Jungle’ zijn diep ingesneden bladeren de lucht in als een oud vegetatief motief, zowel stijf als soepel, bijna kalligrafisch. Deze plant brengt een grafisch ritme dat je kunt afwisselen met zachtere bladstructuren, zoals die van de Aralia cordata ‘Sun King’, of de koperachtige glans van de Fatsia japonica ‘Spider’s Web’. In de onderetage voegen de getextureerde bladeren van Polystichum setiferum of de diepe, donkere tint van de Ophiopogon planiscapus ‘Nigrescens’ relief en diepte toe. In een pot op een beschaduwd terras wordt hij een blikvanger, die het best tot zijn recht komt in een sober uitgevoerde pot. Zo geplaatst, roept de plant een Japans aandoende schaduwtuin op, zowel ordelijk als mysterieus.