Brahea armata - Mexicaanse blauwe palm

De Mexicaanse blauwe palm, Brahea armata in het Latijn, is ontegenzeggelijk een van de mooiste winterharde palmen. Hij kan vorst verdragen tot ongeveer -10/-12°C, en zelfs meer als de grond in de winter droog blijft. Hij wordt gewaardeerd om zijn prachtige kroon van bijna blauwe bladeren, die als een boeket van grote waaiers bovenop een dikke stam worden gedragen, en om zijn spectaculaire bloeiwijzen, gevolgd door eetbare vruchten. Het kan soms erg lang duren voordat je die kunt bewonderen, maar zelfs een jong exemplaar maakt al veel indruk in een grote rotstuin of als middelpunt van een exotische border. Oorspronkelijk afkomstig uit de droge gebieden van Mexico, geeft hij de voorkeur aan arme, droge grond en heeft hij veel zon en warmte nodig om goed te gedijen.

De Brahea armata (synoniem Erythea armata, Brahea clara, Brahea roezlii, Erythea elegans) behoort tot de familie van de Arecaceae (palmen). Hij is oorspronkelijk afkomstig uit het noordwesten van Mexico (Baja California, Sonora), waar hij in het wild groeit op droge plaatsen, in kloven en vochtige canyons waar water diep in de grond beschikbaar is. Deze palm kan, heel langzaam, een hoogte bereiken van 10 tot 14 meter. Hij heeft een enkele, dikke schijnstam (stipe) die soms een diameter van 45 cm bereikt, grijs van kleur is en de resten van oude, verdroogde bladeren draagt. Deze droge bladeren vormen een soort grijze 'rok', net als bij de Washingtonia. Het blad, gerangschikt in een eindstandige kroon, heeft een spanwijdte van niet meer dan 3 meter. De stam, verbreed aan de basis, draagt aan de top 25-30 licht costapalmate bladeren; dat zijn waaiervormige bladeren gerangschikt rond een centrale as. Elk blad, 70 cm tot 1,20 meter breed, heeft een prachtige grijsblauwe kleur, veroorzaakt door een witachtige waslaag op de bovenkant. De onderkant is licht blauwgroen van kleur. Het blad is verdeeld in 40 tot 60 stijve segmenten en wordt gedragen door een bladsteel van 1 tot 1,50 meter lang, bedekt met bruine dons aan de bovenkant, zilverkleurig aan de onderkant en omrand met kleine, lichtbruine tanden.

De spectaculaire bloei vindt plaats bij exemplaren ouder dan 30 jaar. Dit gebeurt alleen buiten, in de zomer, in een warm klimaat, in de vorm van lange bloeiwijzen (tot wel 6 meter). Deze gebogen bloeiwijzen steken ver uit boven de bladerkroon. De zeer talrijke, witte tot ivoorwitte bloemen worden gevolgd door de vorming van ontelbare kleine, ronde, 2 cm grote, bruine en glanzende vruchten, elk met een gladde, glanzende bruine zaad. Deze verse zaden kiemen enkele maanden na het zaaien.

Zeer gewaardeerd als laanboom aan de kust en in een mild klimaat, vooral als het droog en warm is, behoort de Mexicaanse blauwe palm, samen met Washingtonia robusta en filifera en de Phoenix canariensis, tot de meest gekweekte sierpalmen, van de tropen tot gematigde landen. Onvervangbaar en prestigieus in een mild klimaat, kan hij ook elders worden gekweekt in een grote kuip, die je in de winter opbergt in een koele, lichte en goed geventileerde ruimte. Geplaatst bij een entree, aan weerszijden van een poort, of solitair geplant bij een zwembad, zal hij schitterend staan. Net als Eucalyptus en grote mimosa's vormt hij op de achtergrond van een border een typisch decor voor tuinen aan de Middellandse Zee of de Atlantische kust van Zuid-Frankrijk. Liefhebbers van grafische en blauwe planten kunnen naast hem de Nolina siberica, de Agave ovatifolia, de Dasylirion wheeleri, de Yucca rigida en andere spectaculaire vetplanten planten die goed zijn aangepast aan droge omstandigheden.